zondag 14 maart 2010

Triest en hulpeloos

"Goedenavond dames en heren...", klonk er op de achtergrond toen de glazen werden geheven. Het 'happy birthday' was net afgelopen en de stemming begon er dus stevig in te komen. De bulderlach van Seth was al weer goed te horen vanaf de andere kant van de tafel.

"Al zeker 100.000 mensen zijn naar het zuiden gevlucht. De schattingen over het aantal doden lopen uiteen van een kleine 1000 tot meer dan 10.000."

Het werd ineens stil in de kamer. De stilte deed een paar seconden pijn, waarna Pepijn reageerde: "als we daar nu eens iets aan konden doen; al die mensen die elkaar het leven niet gunnen..." Iedereen stemde knikkend of mompelend in met zijn woorden, waarna de gesprekken weer langzaam op gang kwamen. De stralende gezichten die daarmee eveneens weer boven tafel kwamen, paste prachtig bij de inkleding van de kamer. Alles leek wel uit de kast getrokken om er een groot feest van te maken. Terecht natuurlijk, dacht de jarige Cent, 25 werd men immers niet al te vaak.

"Even later gebeurde het onverwachte: een tweede zelfmoordenaar reed in op de menigte mensen die afgekomen waren op de eerste aanslag. Getuigen spraken van verschillende doden en velen gewonden."

Het volume daalde. "Die stomme moslims, die begrijp ik dus echt niet he", zei Edith, terwijl ze subtiel haar stem verhief en haar hoofd schudde. De meesten wisten niet hoe te reageren en gingen snel verder. Mama zei nog maar eens tegen Edith hoe mooi ze haar jurk vond en dat het leek alsof het uitgekozen was bij de versiering in huis. Edith voelde zich trots worden en nam langzaam de kleur van haar jurk aan.

"De overstroming die volgde op de hevige regenval veroorzaakte enorme modderstromen, die op hun weg vele huizen verzwolgen. De gelukkigen zijn slechts hun huis kwijt, menigeen is echter met zijn huis ten onder gegaan."

Sommige mensen keken even op. Het gezicht van een enkeling betrok.Papa sprak met Beria over de auto die hij zou moeten aanschaffen. Ze konden het maar niets eens worden over het merk. Hun gesprek moest echter onderbroken worden voor de 'cadeau-ronde'. Cent was nieuwsgierig met wat hij zijn kast zou kunnen vullen en merkte dat hij een beetje zenuwachtig werd.

"De mislukte oogsten zorgen hoogstwaarschijnlijk voor een enorm drama...", was te horen toen de meesten nog eens opschepten voor een tweede ronde. Sommigen twijfelden, maar ondanks het feit dat ze eigenlijk genoeg hadden, lieten ze zich toch overhalen door de smakelijke geur en het prachtige uitzicht.

Geen opmerkingen: