zaterdag 29 november 2008

Twa

ik wil verliefd op je zijn. en jij dan ook op mij. maar niet teveel; het moet pas opvallen als je het weet. en we moeten dan niet niet zonder elkaar kunnen. maar wel heel graag bij elkaar zijn. en we zullen dan praten. en het liefst als het donker is. en we zijn dan buiten als het koud is. maar we zullen het niet koud hebben; we zullen het warm hebben. maar zonder dat we elkaar moeten opwarmen. en je woorden zullen dan ook warm zijn. en we zullen dan praten over dit en meer. en vooral over meer. en je zult me helpen om meer te vinden. en je zult me helpen om meer te zijn. maar niet teveel. en ik zal u ook helpen. maar ik zal wel denken dat jij veel meer weet. en we zullen ook zwijgen. en we zullen dat kunnen. en dat zal ons dan ook meer vertellen. en meer. en meer. en we zullen elkaar begrijpen. maar niet teveel. en ook niet te snel. en we zullen zeggen dat het is. en we zullen wenen. en we zullen lachen. maar eerst wenen. en de straten zullen van ons zijn. en onze woorden zullen dan gedragen worden. en af en toe zal ik helpen dragen. en we stappen voort. maar eerst zullen we blijven staan. en nog een klein beetje meer.

11 opmerkingen:

Regenhart zei

verlangen is een universeel gegeven

Anoniem zei

?

Regenhart zei

wie is anoniem nu

Anoniem zei

dat was ik zelf, maar aangezien ik standaard ingelogd ben met Ichtus, is anoniem wat makkelijker. het leek me voor de vraag niet echt relevant wie ik nu precies was.
André

Regenhart zei

ja buh


ik vind dat er een soort verlangen uit die blogpost straalt


en ik ken het gevoel
en buh, tis universeel

en daarmee wil ik het niet banaliseren, helemaal niet
het was gewoon... een observatie

Anoniem zei

en kan je omschrijven welk soort verlangen je er vindt uitstralen?
A.

Regenhart zei

het verlangen dat mij altijd beheerst (en het gevoel dat ik in ALLE poëzie lees):

liefde!

jihaa

Anoniem zei

Verlangen of gewoon verwachting?

Anoniem zei

verwachting van liefde dan?
A.

Anoniem zei

Of misschien gewoon beschrijving van

Anoniem zei

Een algemener verlangen naar 'meer' heb ik vooral de indruk. De zin 'we zullen dan praten over dit en meer. en vooral over meer' vind ik tekenend, hoewel dit evengoed universeel is, niet?

Oscar